Maakt het uit wie ik ben? En weet ik zelf wie ik ben? De laatste tijd weet ik zelf niet echt goed meer wie ik ben, ik geloof ook niet dat ik dat echt wil en hoef te weten. De maatschappij geeft ons het gevoel dat we moeten weten wie we zijn, ze maakt hokjes en daar moeten wij dan gedachteloos in gaan zitten, als legkippen in een legbatterij. Ik wil geen maatschappij zijn, ik wil een individu zijn. Ik weet dus niet veel, maar ik weet wel dat ik gelukkig ben. Gelukkig ben je niet zomaar, je moet er voor (leren) vechten, maar wat je zelf doet is altijd beter. Of zoals ze ook wel eens zeggen in een zekere ideale wereld: "Wat je zelf doet heb je toch maar weer mooi zelf gedaan" Wat ik misschien nog zekerder weet is dat ik een vat vol contradicties ben; de spontane twijfelaar, de gelukkeling die plots een hoopje cellen op de grond wordt en dan weer alles eventjes moet opbouwen, de relaxte student die 24/7 studeert, de persoon die beseft wat een onnodige druk de maatschappij op haar legt en toch meegesleept wordt door diezelfde druk (behalve als ik tussendoor de wereld ga verkennen, de wereld is een mooie plek dus probeer ik ervan te leren houden)